گفتگو: کمال حسینی

روشنفکران هم نتوانستند درک درستی از دموکراسی و شعارهای مدنی داشته باشند.آنها به دو دلیل اصلاح طلبان  را رها کردند یکی اینکه فکر میکردند آنان به قدرت بیشتر وابسته اند تا به تعهداتشان، لذا عقب کشیدند و منفعل شدند. شماری از دانشجویان فعال از همین گروه بودند. بخشی هم آن دسته روشنفکرانی بودند بیشتر با گرایشهای عدالت خواهانه و سوسیالیستی و چپ، که معتقد بودند بدون عدالت اقداماتی در جهت بهبود شرایط اقتصادی واجتماعی، اصلا صورت نمیگیرد.

این گفتگو در شماره ۶۰ هفته نامه "کرفتو" ۱۰/۷/۱۳۸۶ چاپ شده است.

"برگزاری انتخابات آزاد" و "رعایت حقوق اقوام" که لازمه جامعه مدنی هستند، در چند سالی که گذشت به بسیاری از ابهامات و سوالات در جامعه ایرانی دامن زده اند. اما کماکان سوالات بی پاسخ مربوط به این مفاهیم، زمینه تحقیق پژوهشگران و روشنفکرانی است که این برهه از تاریخ ایران را مورد مطالعه و بررسی قرار میدهند. حبیب ا... پیمان از جمله روشنفکرانی است که تاریخ معاصر و جنبشها و رویدادهای ایران را به دقت مورد بازبینی قرار داده است. از این رو برخی از پرسشهای پیرامون جامعه مدنی را با او در میان میگذاریم تا از این رهگذر بدانیم آیا جامعه مدنی نیاز مردم  ایران است؟ آیا این نیاز در دوره اصلاحات عمق پیدا کرد یا در دوره کنونی؟ پیشروان جامعه مدنی در این باره نقشی ایفا کردند؟ جایگاه اقوام در جامعه کنونی؟ و ... به موجب پاسخ به این سوالات، "پیمان" فرازهای مهمی از این جنبش را مرور کرد تا بتواند پاسخی جامع به پرسش های ما ارائه دهد. او در پایان نیز راه حل این بحث را در مدلی از دموکراسی برای جامعه ایرانی به کار بست و نشان داد که با این مدل حقوق قومیتها نیز میتواند رعایت شود. در ادامه، گفتگوی ما را با دکتر حبیب ا... پیمان "دبیر کل جنبش مسلمانان مبارز ایران" میخوانید:

این مراسم در بعد از ظهر روز یکشنبه ۴/۶/۱۳۸۶ در مسجد نور تهران برگزار شد.